امروز: شنبه, ۱۶ فروردین , ۱۴۰۴ | ۱۸:۱۲:۵۰  آخرین بروزرسانی : خرداد ۱۸ام, ۱۳۹۱
سرخط خبری :
تبلیغات
  • تاریخ انتشار خبر : دوشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۱ | کد خبر : 21843
    ارسال خبر چاپ خبر
  • Email a copy of 'آسیب شناسی مشکلات آموزش ومربیگری تنیس روی میز در کشور(قسمت اول)' to a friend

    * Required Field






    Separate multiple entries with a comma. Maximum 5 entries.



    Separate multiple entries with a comma. Maximum 5 entries.


    E-Mail Image Verification

    Loading ... Loading ...

    نظرات کاربران در "آسیب شناسی مشکلات آموزش ومربیگری تنیس روی میز در کشور(قسمت اول)"
    1. amidi گفت:

      با سلام مشکل اساسا در علم مربیان نیست چرا که با اموزش ارتقائ علمی انجام شده است.ارتقائ علمی یا با کلاس و استفاده از تجربیات دیگران است یا با تجربه و ثبت کارهای عملی.اما مسئله واقعی این است که چرا از این مربیان در عمل استفاده نمیشود؟در نظر بگیرید فردی با تحصیلات بالا و دانش بالا و مدرک بین المللی و دانستن زبان خارجه و بروز بودن مطالب بخواهد در یک هیات تنیس روی میز استانی کار بکند( مثلا اقای لطف اله نسبی) تا کی میخواهیم بگوییم با عشق کار بکند بالاخره برای کار ثابت مربیگری باید حقوقی گرفت.ایا با ماهی ۱۰۰ یا ۲۰۰ تومان میشود با عشق کار کرد.تنها جایی که کمی حقوق متناسب با زحمات این عزیزان میدهند یکی دو باشگاه در خوزستان است.تا وقتی حقوق مربیان نهادینه نشود و مانند یک شغل به مربیگری نگریسته نشود وضع همین است. ان افراد شناخته شده هم عمدتا در رابطه با فرزندان خود کار کرده اند .ایا کسی حاضر است روزانه ۸ ساعت برای دیگران کار بکند و در حد ایاب و ذهاب حقوق بگیرد؟ پس مشکل در اموزش نیست.اگر افرادی هم دلسوزانه کار میکنند یا تمکن مالی دارند یا برای اقوام و بستگان و تا حدی دوستان نزدیکشان است.ایا نمی خواهید بپذیرید که علم بها دارد؟ طوری از تالیف و ترجمه حرف میزنید که انگار خم رنگرزی است. به خدا کلی زحمت دارد تا مقاله ای نوشته یا کتابی تالیف میشود.انگیزه حمایت فدراسیون و سفر خارج و کلاس ارتقائ با هزینه فدراسیون هم که وجود ندارد .برای همین است که تعدادی از مربیان برجسته ما به خارج رفته اند چون در انجا لااقل محاسبات ریالی شان درست از اب در میاید.الان اگر خودم بخواهم مربیگری کنم و کارم را رها کنم کی به من معادل حقوق اداره ام پول خواهد داد تا خانواده ام گرسنه نمانند.در خاتمه این مقاله و گفتگو را بارهاست از شما و تعدادی از مسئولین فدراسیون و مربیانی که خود مدرک ندارند و مدعی هستند شنیده ام وجدان خوتان را قاضی کنید مگر ما به مربیانمان چه داده ایم که مسئولیت میخواهیم؟اختیار با مسئولیت است.تازه الان به مربیان تیم ملی روزانه ۳۵۰۰۰۰ ریال در نظر گرفته شده،ایا این جوابگوی زحمات انها هست؟چند نفر در ایران میشناسید که شغلشان مربیگری است و حقوق بالای ۱ میلیون تومان میگیرند.بنظر میرسد اگر فدراسیون کمی درب تیمهای ملی را بازتر کند و یکی دو نفر معترض را در جرگه مربیان راه بدهد مشکل کاملا حل شود مثل سایر مسائل دیگر. با تشکر

      • مدیر سایت گفت:

        به نام خدا
        جناب آقای عمیدی گرامی
        با سلام
        احتراما؛نه تنها اینجانب در باره تالیف و ترجمه حرف بدی نزده ونقش ان را کمرنگ نکرده ام بلکه در این باره عنوان کرده ام که ما در سطحی بالاتر از ایران قرار داریم!
        در باره بازکردن درب فدراسیون به روی صاحب نظرترها هم دقیقا ماه هاست این نظر را داریم و گفته ایم و نوشته ایم.
        انشاالله که این آسیب شناسی با دفاعیات و نظریات دوستان صاحب نظر تکمیل گردد زیرا باب انتقاد همواره در این سایت باز است و اصولا منظور ما از نگارش این مطالب تکمیل تر شدن توسط دوستان است.
        با تشکر

    2. آتش زبان گفت:

      آسیب شناسی وقتی قابل واکاوی و بررسی است که بتوان راهکارهای مرتفع کردن مشکلات و آسیبها را داد و تعریف کرد اینکه مربیان ما از حیث تئوریک بمثابه و در ردیف بخشی از مربیان سطح دو دنبا میتوانند رقلبت نماییند در آ« تردیدی نیست ولی از حیث ارائه راهکارها کهچه باید بکنیم که این آسیب شناسی قابل تعریف باشد مهم است…ما فقط دوست داریم با کلمات در هر موضوع کارشناسی بنحوی از انحا بازی کنیم بدون اینکه راهکاری برای حل موضوع ارایه کنیم در واقع بدنبال پاک کردن صورت مسئله ایم نه حل مسئله…با این امید که بتوانیم موضوع همگانی کردن در تمامی ورزشها به جد تلاش کنیم بطوریکه رشته جذاب تنیس روی میز یکی از اولویتهای همگانی کردن این ورزش در جامعه باشد انشالله

    3. amidi گفت:

      با سلام باشگاهها و ارگانها و هیاتهی استانی از مربیان کاربلد بصورت تمام وقت و بعنوان شغل مربی استخدام شده استفاده نمایند و فدراسیون هم بعنوان بزرگ خانواده با مربیان تیمهای ملی قرارداد ببندد و حدود انتظار را مشخص و حقوق پرداخت نماید و ارزیابی صحیح تو سط کارفرمایان محترم بعمل اید.بودجه ای هم برای بروز کردن اموزشها و تحقیقها در نظر بگیرند و با تشکیل همایش و دعوت در اردوها اموزشهای جدید بصورت تئوری و عملی بررسی شود. الان در ایران من فردی را نمی شناسم که شغلش مربیگری پینگ پنگ و از این راه ارتزاق نماید

    4. amidi گفت:

      مدیر محترم سایت .فعلا در فدراسیون هم برای ورود صاحب نظران باز است .در کمیته فنی هم با نبود من و خانم لیموچی و اقای حاج داوود محمدی،چند عضو جدید میتوانند جایگزین شوند.امیدوارم موفقتر عمل نمایند

      • مدیر سایت گفت:

        به نام خدا
        جناب عمیدی
        با سلام
        احتراما؛حاج داوود بصورت عملی وفیزیکی هیچگاه در کمیته فنی حضور نداشته است!
        متاسفانه مسئولین فدراسیون بدون در نظر گرفتن اولویتهای استانها و مربیان وکارشناسان در حال یارگیری از مرکز نشینان هستند که در صورت ادامه این روند بزودی صدای اهالی صاحب حق این رشته درخواهد آمد.
        اینجانب در زمانی هم که خانم لیموچی و حاج داوود در کمیته فنی حضور داشتندپیشنهاد دادم تا با افزایش تعداد اعضای محترم کمیته فنی ترکیب آن دستخوش تغییراتی بسود این رشته بشود اما نشد.
        متاسفانه خوزستانیها بعنوان استان دوم یا سوم در این ماجرا مظلوم واقع شده اند وهیچ سهمی در این باره ندارند و این جای تامل و سوال دارد….
        با تشکر

    5. amidi گفت:

      با سلام اقای بابادیوند عضو هستند

    6. حسن گفت:

      با سلام و عرض ادب.در رابطه با معضلات اموزش این رشته بارها صحبت شده و بهتر است با توجه به تغییر و تحولاتی که انجام شدهبا نگاهی دیگر پس از بیست سال یکنواختی باین مهم توجه و بصورت زیربنایی با ان برخورد چرا که در توسعه این رشته بوسیله مربیان کارامد بسیار مهم می باشد.در رابطه با کمیته فنی اصل و اساس تشکیل ان بر اعزامها و کسب موقعیت مربیگری تیم ملی و امکانات همیشه یوده است و بزرگترین ضربه و معضل عدم توسعه ورزش حرفه ای محسوب می شود. استفاده از افرادی فنی و مدیر که بتوانند با طراحی برنامه های کارساز باعث پیشرفت و دلسوزانه و متعهدانه پیگیر باشند لازم و ضروری است.
      ای کاش بعضا افرادی که مسئولیت در فدراسیون داشتند در ان موقع افرادی را در اموزش و غیره تایید و تشویق به جذب می کردند هم اکنون بدون قدرت مسئولیت تایید و پیش کش کردن کمیته فنی که خالی است این مهم شاید کارساز نبوده و به نحوی تامین اعتبار خود و هنوز احساس می شود نقش سخنگویی و تقسیم اراضی پا برجاست درصورتی که پیشنهاد و دلسوزی روش و منش دیگری را می طلبد انشاالله که این گونه نباشد و بنوعی جبران اشتباهات گذشته و به فال نیک می گیریم.با تشکر.

    7. amidi گفت:

      با سلام من مسئول چیزی که میگویم هستم ،نه چیزی که شما میفهمید و برداشت میکنید. قبلا هم در تعیین نفرات کمیته فنی من نقشی نداشتم و ریاست محترم فدراسیون خوشان انتخاب میکردند .انشالله نوبت به شما هم برسد.کل این اراضی مورد نظر پیش کش وجود مبارک

    8. حسن گفت:

      با سلام و عرض ادب.ذکر این موارد محکوم کردن شخصی نیست.بلکه ساختارسازی مدیریت در این رشته است.اشخاص بارها اعلام شده مطرح نیستند عملکردهای مثبت یا منفی است که باعث توسعه یا ضربه به ان ساختار می شود.گاهی یک نفر می تواند بسیار موثر باشد.ولی حسادتها.کینه های شخصی و یا سفارشهایی که با منافع عجین است مانع این مهم می شود.شاید ان یک نفر همانیست که ما به هر طریق غیر عادلانه و ناجوان مردانه ممتنعت می کردیم از حضور ان.اگر این مهم انجام می شد یک استان بزرگ در این ورزش چه ایندهای را نونهالان و نوجوانان در این رشته ایا می داشتند.بازخورد ان از نظر فرهنگی چه می بود و چه کسی مسئول دنیا و اخرت ان.شاید متوجه نبودیم و با این عدم اگاهی چه مصیبتهایی را برای نوجوانان باعث.این حقیر مستقیما اهمیت موضوع را اعلام کرده بودم.ولی متاسفانه ان گونه عمل شد.که هم اکنون اسناد ان و پشیمانی بعضا روسای هیات شهزستان موجود است ۸ ماه ایجاد نا بسامانی اگر احساس تعهد نمی شد متعهدین می رفتند و پیگیری نمی کردندچون منافعی نداشتند.چه کسی مسئول عواقب ان می بود.
      بزرگی به من اموخت اگر کسی صحبتی یا توصیه ای یا پیشنهادی یا اصراری روی موردی داشت ابتدا باید دید چه منافعی او در این مهم دارد اگر نداشت صداقت در کار است و عکس ان…….این فرهنگ دلسوزاندن برای ورزش اگر باشد همه چیز حل است.و بهترین قاضی خود انسان که در همان لحظه که می خواهد پیشنهاد یا….را بدهد از خود سوال کند و بررسی نفس که ایا این مهم با منافع شخصی خود عجین است یا خیر.سپس ارائه طریق برای خانواده ورزش را انجام دهد.منافع شخص در مسائل شخصی بلااشکال ولی در موارد فرهنگی عمومی خیانت است.مربی می تواند راحت بگوید این دستمزد را می گیرم و فعالیت می کنم این شخصی است و بلامانع اما نمی تواند بگوید من باید فعالیت کنم دستمزد مرا هم باید بدهید سفرها را هم میروم مسئولیت بالا را هم می خواهم وگرنه…….چرا که ایشان مثلا چندیه سال است در این رشته بوده.این صحیح نیست چندین سال مهم نیست چه نتیجه ای مهم است.سرقفلی سالها بودن را نخواهیم که باز هم باشیم و نابود کنیم.به انچه از خود باقی گذاشتیم فکر کنیم اگر مثبت است ارامش و گرنه…..گاهی انسان متوجه نیست باعث چه غوغایی شده است ولی معضل بوجود امده توسط او محسوس و یک واقعیتی است حال او بداند و نداند گنهکار و دیگران بخصوص در بعد فرهنگی متضرر.تعمق و بررسی و تزکیه نفس را هر از چند گاهی انسان لازم دارد.در این صورت متوجه خواهد شد که وجود او زیاده خواهی یا صداقتش چه ضرر و نفعی را بدنبال داشته و…….با تشکر


    تازه ترین اخبار